در پی تکذیب خبرها در مورد بازیگر مستند تبلیغاتی آقای مهندس میر حسین موسوی از سوی مجید مجیدی کارگردان فیلم و خانم باصری، از مازندران اطلاعات دقیق‌تری از فعالیت این هنرپیشه تئاتر به دست‌ آمده است.

زنی که در مستند تبلیغاتی آقای مهندس میر حسین موسوی که در اتوبوس اشک می‌ریزد خانم صدیقه باصری فرزند غلامحسین متولد 1335 است که در سال 1382 نام فامیل خود را از «‌حسنی نفتی» به باصری تغییر داده است.

خانم باصری همچون زهرا رهنورد دارای اسم هنری است، «زهرا رهنورد»با نام هنری «زهره کاظمی»  در سال 1348 یعنی در 24 سالگی با میرحسین موسوی که نام هنری وی «حسین رهجو» است ازدواج کرد.

 خانم باصری که از علاقمندان به رشته بازیگری و تئاتر است در میان اقوام و آشنایان به نام منیژه شناخته می‌شود و در محافل هنری و تئاتر در ابتدای انقلاب، متأثر از فضای مذهبی آن روزها و به جهت شناخته‌نشدن در آشنایان به جهت مخالفت‌ها با بازیگری خانم‌ها خود را به جای «حسنی نفتی»، «حسینیان» معرفی کرده است.

 وی که در نمایش بام‌ها زیر بام‌ها به همراه لادن نیکنام هنرمند نام آشنای آن خطه بازی کرده است، به نام هنری منیژه حسینیان در محافل هنری شناخته می‌شود.

خانم مرمر فیروزپوربندی عضو دوره دوم شورای شهر بابل و مسؤول ستاد بانوان مهندس موسوی در شهر بابل در اثنای تهیه فیلم تبلیغاتی وی را به قربانپور دستیار آقای مجیدی معرفی می‌کند.

گفتنی است قربانپور که خود نیز اهل بابل است در دوران اصلاحات جشنواره مستند فیلم کوتاه وارش را اداره می‌کرده که در دولت نهم به این همکاری پایان داده شده است.

قربانپور پیشتر فیلم مستندی ساخته است که دیالوگ پایانی آن جملۀ «من بمب هسته‌ای نیستم» بوده است. جمله‌ای که خانم صدیقه باصری یا همان منیژه حسینیان با هدایت قربانپور و الهام از آن خطاب میرحسین موسوی می‌گوید‌: «من بمب هسته‌ای را نمی‌خواهم من بچه‌ام را می‌خواهم.»